Cumartesi, Aralık 06, 2008

Karizma her neyse

Yeni bir şarkı keşfettim. Tekrar tekrar dinliyorum. Şarkı güzel, ebni içine çektiği bir havası var. Ne zaman bir şarkının içine çekilsem eş zamanlı olarak kendi içdünyama da çekiliyorum, hayaller kuruyorum, varsayımsal durumlara sokuyorum kendimi.

İşte tüm bu iç seyahatim boyunca artık aklım her neye takıldıysa kendimi tanıdığım/tanımadığım insanların fotoğraflarına bakarken buldum. İnsanlar standart, çoğunlukla çirkinler. Bu biraz içini rahatlatıyor insanın. Biliyorum çirkinliklerini çeken yine ben olacam ama aksini istemek için de çelik gibi özgüven lazım. Herkesin güzel olduğu bir dünyada nasıl olursam olayım bir rahatsız olurdum.. Neyse, fotoğraflara bakıyorum, bir adamın fotoğrafına denk geldim. Kendisini tanmıyorum ama az tanıdığım güzel bir kadının erkek arkadaşı. Baktım fotoğrafa, herif resmen yakışıklı. Hakkını vermek lazım. Karizma desen tavana bulmuş arkadaş. Nasıl oluyor bu işler anlamıyorum ama gördü mü deyiveriyor insan. Neyse, düşündüm, kendi karizmam üzerine. İlk soru belli: karizmatik miyim? Hayır. Alımım var mı? Sınırlı. Karizmayı dış görünüş endeksli düşünüyor olmalıyım. Hayır, illa güzel bir adam olmak gerekmiyor karizmatik olmak için de, karizmatik olunca insan göze daha da bir güzel gözüküyor.

Hayatı anlamada, anlamlandırmada dış görünüş üzerine oynamanın pek anlamlı olmadığını açık bir şekilde farkındayım. Ama karizmanın şöyle bir etkisi de yok değil sanki: anlamlı olmayan şeyleri anlamlı gösterebilmek. Yani karizmatik dediğim birini barda otururken gördüğümde içimden o kişiyle ilgili mühim, değerli bir şeyler olduğu hissine kapılıyorum. Oysa yalan belli. Kim şu hayata götünden uydurmadığı bir değer katmış da bir işe yaramış. Karizmatik olup da kendimle ilgili çok özel bir şey olduğu yanılsaması yayabilirdim etrafa. Ne olucaktı peki? Kime ne faydam dokunacaktı? Kendi kendime takılır, uhrevi duygularla her yerimden tatmin fışkırarak etrafta dolanırdım. Bir an çok sikko gözüktü di mi? Ne bileyim, meğer ne şekilde bir şeylere, kendimize, başkalarına, nesnelere atadığımız değerler götümüzden çıkacaksa, bari bir işe yarasınlar di mi? Bir başkasına iyiliği dokunsun. Bu iyilik de barda karizmatik bir erkek görüp de dizi titreyen kadının heyecanından daha büyük bir şey olsun.

1 yorum:

emrahozkan dedi ki...

şunu bilir şunu söylerim ki karşımdakinin söylediğini mantık filtrelerimden geçirmeden karizmasına kanarak onaylıyorsam, bu karşımdakinin karizması değil, bizzat benim tırtlığımdır.
teşekkür ederim.