Gittik geldik değişen bir şey yok. Hala çok yalnızım, çoğunlukla dışarıya kendi başıma çıkıyorum. Hala, pis yeşil apartmanda kadına giden yolu tartışıyorum. Tek tabanca işi çok zor be, devamlı yalnız başına, çekilir gibi değil. Neyse ki arkadaşlar var, erkek de olsalar yardımcı oluyorlar, espiri yapıp zekice laflar edip, hinoğlu hin yorumlar sıkıştırarak üzerimde "vay be, yaşıyoruz" etkisi bırakıyorlar. Ama yalan tabi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder