Elektrik yok

Artık iç sıkıntısıyla barlarda tek başıma içmeye alıştım. Bugünün bir farkı yoktu, diğer iç sıkıntısından ne yapacağımı bile bilemediğim gecelerden. Bunu bilmek insana yardımcı olmuyor ya gerçi, taburede oturup dunyanın bitmesini bekliyor insan, farkında olmadan. Bugün neyse ki tanıdıklara denk geldim. Biraz laflama usülü. Bir ara bardan çıkıp başka bir bara yürüdüm. Tatlı bir canlı müzik vardı. İlk bara geri dönünce bir ara aşık olduğum o kızı gördüm. Hatırlaığım samimiyetsiz şirinlikle ("nice" daha bir uyuyor) yanıma geldi. Fıkra dinlemekle meşguldum, bir de içtensiz saçmalık çekmek istememiş olmalı ki canım aynen postaladım. İleride hatırlayacağım bir tür dönüm noktası olacak bu heralde. Şimdi son üç gündür ev dediğim yere geldim. Elektrikler kesik. Bugünü 19 dolar harcayarak geçirdim. Bir cuma için kabul edilebilir. Hayat zor. Biraz.